Bompa Bockie op GoPlay: Ontroerend goed!
Bompa Bockie kwam toevallig op m’n pad. Hoewel mijn vriendin en ik een hip, jeugdig en cool koppel zijn, blijven we op vlak van televisiekijken conservatief. Ja, wij hebben een digicorder, nemen films op en zappen. Klopt, we betalen te veel geld om reclame te kunnen doorspoelen … Maar dankzij ons televisieabonnement, hebben we Bompa Bockie ontdenkt en daarna uitgekeken … via de app van GoPlay …
Inhoudsopgave
Jonas gaat 30 dagen lang in een rusthuis wonen.
Bockie De Repper, de artiestennaam van Jonas Van Boxstael, maakte in 2024 samen met productiehuis Woestijnvis een serie waarin Bockie zich verkleedt als oude man en één maand lang in een rusthuis gaan vertoeven tussen bewoners. Hij doet dit all the way: 30 dagen lang is hij een officiële bewoner in het rustoord en filmt hij in een ontroerende documentaire hoe hij dit ervaart.
We zien hoe Bockie zich aanpast aan de routine van de bewoners. Dat betekent: vroeg opstaan, 3 maaltijden per dag op de vaste eetmomenten en vroeg onder het wol. Dat deze routine moeilijk aanpassen is voor een jeugdige veertiger (ik deed de rekensom, Bockie was denk ik net veertig bij deze serie) spreekt voor zich, zeker als je Bockie kent van in andere programma’s. Hij is het levende bewijs dat leeftijd slechts een getal is.
Bockie blijft zijn enthousiaste zelf. Hij is goedlachs en heeft een kinderlijke nieuwsgierigheid. Dit botst soms met de voorspelbare en gestructureerde levensstijl waarin hij terechtkomt. Bockie is daarnaast ook meesterlijk in respectvol handelen.
Een lach en een traan: de perfecte combinatie van komedie en emotie.
Bockie blijft zichzelf bij dit participatief onderzoek en dat juich ik toe. Bockie brengt een lach, zelf tijdens de zwaarste gesprekken. Door zijn ontwapende karakter, worden de bewoners erg open en oprecht over hun verhalen. Hierdoor wisselen de tranen van geluk en tranen van verdriet elkaar soms snel af.
De getuigenissen zijn aangrijpend. De meest terugkerende thema’s naar mijn herinnering zijn de liefde en eenzaamheid. De mooie verhalen komen vaak op een natuurlijke manier op hun einde, en dat is helaas vaak met de dood of ziekte. Door de oprechtheid van de bewoners werd ik soms overspoeld door een gevoel van medeleven. Hoe hard ik het woord zielig ook niet wil gebruiken, dacht ik het soms wel … Na 80 jaar alles uit het leven te halen, zien de laatste jaren van je leven eruit zoals afgebeeld in de serie.
Dat ik het woord zielig soms dacht, wil niet zeggen dat het ook werkelijk zo is. Het is duidelijk dat de bewoners van het rusthuis daar goed zitten. Toch merk je bij de bewoners ook soms wat rebellie, ze zitten daar niet allemaal omdat ze het willen, maar maken er het beste van.
En zo blijft deze serie steeds tussen emoties bewegen: de luchtige komedie die eigen is aan het karakter van Bockie, de eerlijke en mooie verhalen van de bewoners, de droefheid van het afgebeelde leven, de dankbaarheid … Er zijn weinig series waarbij ik zoveel heb gevoeld.
Respect voor Bockie, hij brengt mooie en oprechte televisie.
Ik denk dat Bockie gemist zal worden in het rusthuis. Als een wervelwind van energie was Bockie erg aanwezig in het normale rustige leven. Denk maar aan een openingsdrink en een culinaire ervaringen op poten zetten, maar naast zelf zaken te organiseren, deed hij ook steeds naarstig mee aan de ingeplande activiteiten: uitstap naar zee, vergaderingen, verkleedwedstrijden, rumicubben … Terwijl ik het uittyp klinkt het vreselijk saai, maar het kinderlijke enthousiasme van Bockie maakt alles interessant.
Daarnaast zorgt zijn kinderlijke nieuwsgierigheid ook voor interessante televisie. Tijdens gesprekken stelt hij de juiste vragen om tot de kern van het verhaal te komen. Hij volgt de bewoners op hun dagelijkse bezoek naar het kerkhof en organiseert een prachtige reünie van een familie … De match is made in heaven.
Het kindse kantje van Bockie kennen we al van zijn vroegere televisieoptredens, maar in dit programma laat Jonas ook echt binnenin kijken. Zijn eigen spoken spreekt hij uit. Hij toont hoe hij ermee worstelt en vraagt bij de bewoners om raad. Raad die hij ook krijgt en enorm dankbaar voor is.
Wie moet er kijken naar Bompa Bockie?
Ik ben geneigd om iedereen die toegang heeft tot GoPlay te zeggen, maar dat zou niet het correcte advies zijn. Bompa Bockie heeft weinig actie in zich, het tempo ligt laag. Er zullen zeker Vlamingen zijn die het programma als saai bestempelen.
Daarom vind ik dat iedereen die tijd wilt spenderen om eerlijke en ontroerende televisie te bekijken, een greep uit het leven dat je nog niet vaak zag, Bompa Bockie een kans moet geven. En dat kan je via de onderstaande link!
